Hier zitten prachtige CD's bij, van musici waar we tot dan toe nog nooit van hebben gehoord. Eén daarvan is het Canadese François Carrier Trio, bestaande uit François Carrier (alt sax), Piere Côté (akoestische bas), en Michel Lambert (drums). Op de CD “All’ Alba” is het trio uitgebreid met speciale gast Uri Caine (piano). Binnen de ritmesectie steelt Uri Caine de show. Hij krijgt hiervoor van de rest van de ritmesectie ook zeer veel ruimte. Ondanks zijn prominente rol, weet ook drummer Michel Lambert aandacht voor zichzelf op te eisen, door dwingende patronen op de ride-bekken en subtiel gebruik van bass-drum en snare. Degene die zich echt kan meten met zwaargewicht Uri Caine is bandleider François Carrier zelf. François Carrier heeft een intensiteit van spelen, die doet denken aan Eric Dolphy. Zijn toon is echter minder scherp en geknepen, maar voller en meer vergelijkbaar met de toon van Ornette Coleman, zoals deze speelde in zijn akoestische groepen met o.a. Don Cherry, Charlie Haden, en Billy Higgins aan het eind van de jaren ’50. Zoals een keuze voor samenspel met Uri Caine al doet vermoeden, speelt dit trio moderne jazz, die geworteld is in de traditie. De opbouw van de nummers is telkens anders; soms openend met een solo van drums of sax, dan weer openend met een duet van sax en piano, dan weer met uitsluitend de ritmesectie. Die variëteit houdt de groep in de nummers ook vast. De CD blijft van begin tot eind blijft boeien: door de opbouw van de nummers, de intensiteit en de verhalende lijnen van de blazer, het hoekige spel van Uri Caine, de mooie accenten van de drummer en de solide ondergrond van de bassist. Deze plaat is zeker de moeite waard om te beluisteren, en blijft ook boeien als je hem vaker gehoord hebt. Onthouden de naam van deze François Carrier!

North Sea Jazz / Holland / 2003
Michelle Kuypers